แด่ทุกคนในช่วงการประท้วงปลายปีพ.ศ.2556

โพสต์นี้เป็นแบบฝึกหัดเพื่อให้มองโลกในหลายมิติและไม่กล่าวโทษผู้คนด้วยข้อหาใดๆ(โดยเฉพาะข้อหาที่กว้าง ไม่มีความหมาย และไม่สร้างสรรค์ เช่น’โง่’หรือ’เลว’) อย่างง่ายดายจนเกินไป ไว้สำหรับแก้อาการเส้นขาดง่ายในช่วงการประท้วงอันรุ่มร้อนและเต็มไปด้วยผู้คนที่ทำให้เราคันปากคันเท้าในหลายๆที โพสต์นี้ไม่ได้พยายามบอกว่าสิ่งนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นเพียงการมองโลกในมุมหนึ่งเท่านั้น

ข้อกำหนดที่เราให้ตัวเองคือให้เริ่มด้วยการขอบคุณต่อสิ่งที่เค้าทำหรือเป็น ซึ่งยากกว่าที่คิดในบางที แล้วตามด้วยสิ่งที่เราอยากให้เค้าทำต่างออกไปบอกกล่าวอย่างเพื่อนต่อเพื่อน

===============================================================

แด่ทุกคนในช่วงการประท้วงปลายปีพ.ศ.2556

สำหรับคนที่ทำงาน จะบอกว่าขอบคุณที่พยายามทำให้ชีวิตไม่ชะงักงันและเศรษฐกิจรวมทั้งชีวิตของคนอื่นๆยังดำเนินต่อไปได้ ขอบคุณที่ทำหน้าที่ของท่านต่อเพื่อนร่วมประเทศอย่างแข็งขัน ทราบว่าพวกท่านก็มีจุดยืนของตนเองที่ตอนนี้อาจยังไม่ได้แสดงออกแต่อยากแสดงออก ขอให้ระลึกว่าการเดินขบวนไม่ใช่ทางเดียว อินเตอร์เน็ตก็ไม่ใช่ทางเดียว เราเชื่อว่าท่านสามารถหาทางได้

สำหรับคนที่ไปม็อบ ขอบคุณที่แสดงพลังเพื่อให้ผู้อื่นได้ทราบจุดยืนของท่าน หลายคนบอกม็อบวุ่นวาย แต่ม็อบเป็นสิ่งจำเป็นเมื่อระบบเพิกเฉยต่อผู้คน แต่ให้ระลึกไว้ว่าระบบของประเทศไทยล้มเหลวเกินกว่าที่เพียงการแสดงออกจะแก้ปัญหาได้ ท่านได้พบผู้คนมากมาย อย่าฟังแต่แกนนำ เขาเป็นแค่คนๆเดียว อย่าเพียงบุกยึดสถานที่เพราะอย่างมากท่านก็แค่สร้างความเดือดร้อนต่อผู้คนที่พยายามดำเนินชีวิตต่อไปเท่านั้น หันไปคุยกันคนข้างๆท่าน เริ่มการสนทนาว่าพวกท่านเห็นสถานการณ์นี้อย่างไร รอบข้างอาจเร้าร้อน แต่ขอให้ท่านใจเย็น ท่านได้แสดงแล้วว่าท่านต้องการการเปลี่ยนแปลง สิ่งที่รัฐบาลอาจแก้ปัญหาให้ท่านไม่ได้ แต่ท่านอาจจะสามารถทำอะไรมากกว่าแค่ประท้วงก็เป็นได้

สำหรับทหารตำรวจ ขอบคุณที่ทำหน้าที่เพื่อควบคุมความวุ่นวายไม่ให้บานปลาย เรารู้ว่าท่านไม่อยากอยู่ที่นั่น ท่านอยู่ในฐานะลำบากเพราะหน้าที่อาจทำให้ท่านเสียหายทั้งขึ้นทั้งล่อง ถ้ายิงก็เป็นผู้ร้าย ถ้าไม่ยิงก็อาจเป็นการขัดคำสั่งหรือโดนทำร้าย เราเพียงขอให้ท่านและผู้บังคับบัญชาของท่านอย่าตกเป็นเหยื่อการยุยง อย่าพลั้งเผลอ สติคือเพื่อนของท่าน ในหลายครั้งสถานการณ์ไม่ให้ทางเลือกท่านมากนักแต่ของให้เลือกสิ่งที่รุนแรงน้อยที่สุดเสียหายน้อยที่สุด ท่านอาจไม่มีทางเป็นพระเอกได้แต่ขอให้รู้ว่ามีคนที่เข้าใจความซับซ้อนของสถานการณ์และพร้อมจะเข้าใจท่านอยู่

สำหรับนักการเมือง ขอบคุณที่พยายามให้ระบบการเมืองยังคงดำเนินต่อไปแม้จะชัดเจนแล้วว่าระบบนั้นล้มเหลวและตัวท่านเองก็ล้มเหลวในการดึงเสียงของประชาชนเข้าสู่กระบวนการที่มากกว่าแค่การออกนโยบายประชานิยม แต่ในความล้มเหลวท่านได้แสดงแล้วว่าอำนาจนั้นแท้จริงอยู่ที่ประชาชน เมื่อประชาชนพร้อมจะเป็นเจ้าของประเทศและเป็นผู้ใหญ่ในการตัดสินใจและการใช้อารมณ์เท่านั้นที่ระบบจะไปต่อได้ และมันชัดเจนว่าเรายังไม่ถึงจุดนั้น ขอให้เข้าใจว่าท่านต้องเปลี่ยนทัศนคติและวิธีการดำเนินงานเดิมๆทิ้งไปโดยเร็วเพื่อเอื้ออำนวยให้ประชาชนสามารถดูแลประเทศของตนเองได้ เรารู้ว่าหน้าที่นี้ลำบาก เราจักขอบคุณมากหากท่านพร้อมจะรับหน้าที่นี้

ท้ายที่สุดนี้ขอให้ทุกคนนึกถึงเสมอว่าไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น มันไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะใครบางดีหรือเลว หรือเพียงเพราะรัฐบาลผิดพลาด ปัญหานั้นซับซ้อน หนทางแก้ปัญหาก็เช่นกัน อย่ายอมต่อความต้องการจะเข้าใจปัญหานี้อย่างง่ายๆ อย่ายอมต่อความต้องการจะชึ้นิ้วเอาผิดใครคนใดคนหนึ่ง อย่ายอมต่อความต้องการจะให้มันจบอย่างรวดเร็ว อย่ายินยอมต่อการแก้ปัญหาฉาบฉวย หนทางเรียนรู้ของเรายังยาวไกล และเราต้องเข้าใจว่ามันจำเป็น

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: